1967-68 yılında girdiğim Edirne Erkek İlköğretmen Okulu’nu 1969-70 yılında bitirip öğretmenliğe başladım. Bugün (23 Mayıs 2026) aradan 56 yıl geçtikten sonra mezun olan arkadaşlarla Edirne’de, Kaleiçi’ndeki tarihi okulumuzda 40. kez buluşmanın sevincini yaşadık. Bu kez Tekirdağ-Saray ilçesinden arkadaşların tuttuğu bir minibüsle on iki emekli öğretmen olarak gittik Edirne’ye. Okulumuzun önündeki heyecanlı buluşmalar görülmeye değerdi. Üç katlı okulumuz 1. Murat Lisesi olarak görev yapsa da kapıları bize sonuna kadar açılmıştı. Sınıflarımızı, yatakhanemizdeki koğuşlarımızı bulduk. Kütüphane’deki, sınıflarımızdaki anılarımızı paylaştık.

Okul önünde saygı duruşundan, İstiklal Marşı’ndan sonra Öğretmen Okulları Marşı’nı da söyledik: “Alnımızda bilgilerden bir çelenk/ Nura doğru can atan Türk genciyiz…” Günay Cabbar, Mehmet Kaşıkçı, Hüseyin Koç, Yunus Cingöz, Yaşar Akyol, Fehmi Altunay, Mehmet Emin Eren, Osman Bilgen, Ahmet Eşit, Recep Yarımoğlu, Kadir Altay, Hasan Güner, Halil İbrahim Yıldız, Ali Rıza Yıldız… Daha kimler yoktu ki? Balıkpazarı’ndan, Saraçhane’den yürüyerek toplu biçimde Atatürk Anıtı’na çelenk koymak için gittik. Okul önündeki törenimizi orada da Edirne Belediye Bandosu eşliğinde yineledik. Edirne tarihsel helvasıyla ve badem ezmesiyle ünlüdür. Almadan edemezdik.

Sivrikaya Lokantası’nda yemek yiyip içerek, müzik eşliğinde eğlendik, oyunlar oynadık, anılarımızı tazeledik. Fehmi Altunay uduyla şarkılar söyledi. Saray’dan Sebahattin Akalın şarkı yorumlarıyla ilgi çekti. Keşan’dan Mehmet Uslu ve Tekirdağ’dan ben şiirler okuduk. “Çocukluğumun Kırları’nda” şiirim Sözcükler dergisinin 2009 Ocak-Şubat sayısında çıkmıştı. Onu okudum: “Ne oluyor bize!/ Kırlarımızda gizemli çiftlikler,/ Satılan tarlalar/ Kara paraların aklandığı// Ne oluyor bize!/ Topraklarımızda yabancılar//…” diye devam ediyordu. Eğlence sonrasında gelecek yıl yeniden buluşmak dileğiyle ayrıldık Edirne’den. (31.05.2026, Şarköy)