Gülcan Yenici, 1976 Tekirdağ-Malkara-Alaybey Köyü doğumludur. Son olarak Anadolu Üniversitesi AUZEF (Türk Dili ve Edebiyatı) bölümünü bitirir. Şimdilerde Tekirdağ-Saray Belediyesi Atatürk Kültür Merkezi’nde Görsel Sanatlar Öğretmenliği yapar. Resim ve şiirle uğraşır. İlk şiir yapıtı “Çocuk Gözü”yle okurlarına ulaşmanın sevincini yaşar. Saray’da yaşayan ozan, yazar Hasan Hüseyin Yalvaç gibi biz de ona “Hoş geldin aramıza” demekten mutluluk duyarız.

Ozan, toplumda yaşanan acılara, sevinçlere tanıklık ederken sevilerini, çocuklara olan sevgisini şiirleriyle yansıtır. İnsanın özentili olmamasını ister ve dünyanın iyilerin hatırına döndüğünü anımsatır. Yaşadığı yerleri, yurdunun güzel yerlerini duyumsatır şiirlerinde. Dünyada güzel şeylerin yaşanmasını ister. Kapkara bir dünya görmek istemez. Işıktan, aydınlıktan yanadır ve hep güzel şarkılar söyler. İçi, yüreği alev alevdir. Sevginin emek istediğini vurgular: “Sevgi emek ister/ Paylaşım ister/ Cesaret ister!/ Bitimsiz sevgiler ister!/ Yoksa yaşadığımız ilişkiyi/ Yaşamanın bir anlamı kalır mı?” (s.16) diye sormadan edemez. Sevdiğini nedensiz, zamansız, sınırsız, bitimsiz kucaklamak onu mutlu eder.

 “Beni senden bir türlü çekip alamıyorum”

Ozan, toplumdaki gelişmeleri, olumlu-olumsuz yönleri izler, değerlendirir, şiirlerine yansıtır. İnsanın en önemli sorunu olan yabancılaşmayı kınarken bunu anamalcı sistemin getirdiğini bilir. Sevdiklerini yitirdiğinde üzüntüsünü dile getirir. Emeklerinin karşılık bulmasına sevinir, bulmadığında da yerinir. Çocuk gözüyle, çıkarsız bakar her şeye. Aldatıldığında başkaldırır haksızlığa. Doğayı sever ve her sıkıldığında doğaya koşar. Kendini sevdiğine adadığında “Beni senden bir türlü/ Çekip alamıyorum” (s.26) diye yakınır. Kendisiyle savaşımı sürer, sonsuz bekleyişle yaşamını sürdürür. Yaşamak yetmez ozana çünkü sorunlar çoktur. Günü gelir sevdiğine adar kendini. Günü gelir karamsarlığa kapılır. “Ağzınla kuş tutsan bile” tutunamadığın günler olur. İşte umutsuzluğa kapıldığı bir an’ı anlatan şiirinin başlangıcı: “Ne tadım, ne tuzum kaldı/ Bin bir heyecanla yaptıklarım da,/ Huzur vermiyor eskisi kadar./ Ne heves/ Ne güzellik kaldı…” (s.40).

Gülcan Yenici, her şeye karşın umudunu yitirmez. İyilerin kazanacağına inanır. Yurdundaki tüm karışıklıklara karşın iyilerin kazanacağını vurgular. Çocuk gözü olmuş yüreğiyle seslenir şiirlerinde. Yaşama sevincini, insan olmanın mutluluğuyla yansıtır. “Hoş geldin aramıza” Gülcan Yenici. Yolunuz açık olsun.

(*) Çocuk Gözü-Gülcan Yenici, Şiir, Barış Kitap, 2025, 64 s.